Faillissementsgolf in Duitsland: 25 900 faillissementen per jaar tot 2027 — de transport-, expeditie- en logistieksector in het middelpunt van de crisis

De gerenommeerde kredietverzekeraar Allianz Trade heeft in oktober 2026 een rapport gepubliceerd dat de aandacht zou moeten trekken van iedere risicomanager die samenwerkt met partijen op de Duitse markt. Het document geeft duidelijk aan dat de insolventiegolf over de westgrens van Polen haar hoogtepunt nog niet heeft bereikt — of in ieder geval niet snel zal afnemen. Het aantal bedrijfsfaillissementen in Duitsland zal zich zowel in 2026 als in 2027 stabiliseren op bijna 25 900 gevallen per jaar en daarmee terugkeren naar een niveau dat al meer dan tien jaar niet is gezien. De transport- en logistieke sector staat bovenaan de lijst van sectoren met het grootste faillissementsrisico — en dat betekent een reëel, direct risico voor bedrijven in heel Europa die met deze sector samenwerken.

Duitsland verliest zijn titel als locomotief van Europa

Jarenlang vormde de Duitse economie het fundament van de Europese welvaart. Vandaag moeten analisten dat beeld helaas bijstellen. Allianz Trade schat dat het aantal faillissementen in Duitsland in 2026 met 8% zal stijgen ten opzichte van het voorgaande jaar, tot 25 900 gevallen — het hoogste niveau sinds 2013. Erger nog, de prognose voor 2027 biedt geen verlichting: experts verwachten dat het aantal faillissementen gelijk blijft, wat betekent dat er geen sprake is van een eenmalige statistische uitschieter, maar van een diepgewortelde structurele trend.

Milo Bogaerts, directeur van Allianz Trade in Duitsland, wijst in zijn commentaar op het rapport op een samenloop van verschillende elkaar versterkende factoren die samen een bijzonder ongunstig klimaat voor ondernemingen creëren. Het gewapende conflict in Iran — hoewel geografisch ver weg — leidt tot grotere instabiliteit op de markten voor energetische grondstoffen en verstoringen in wereldwijde toeleveringsketens. Duitsland, met een economie die sterk afhankelijk is van export en import van industriële componenten, ondervindt bijzonder veel hinder van deze verstoringen.

Een tweede, even belangrijke oorzaak is de langdurige conjuncturele stagnatie (Konjunkturflaute) in Duitsland zelf. De binnenlandse vraag stagneert al meerdere kwartalen, bedrijfsinvesteringen worden uitgesteld en consumenten beperken — vanwege de stijgende kosten van levensonderhoud — hun uitgaven. Daardoor zien veel sectoren hun orders afnemen, wat rechtstreeks leidt tot verslechterende financiële resultaten bij duizenden bedrijven.

Daar komen nog twee chronische problemen bij: een nijpend tekort aan gekwalificeerde arbeidskrachten (Fachkräftemangel) en voortdurend stijgende operationele kosten. De energieprijzen zijn ten opzichte van de piek in 2022–2023 gedeeltelijk gestabiliseerd, maar liggen nog altijd aanzienlijk hoger dan vóór de energiecrisis. De kosten van externe financiering, opgedreven door het rentebeleid van de ECB, drukken op de balansen van bedrijven die in het verleden in een omgeving van goedkoop krediet opereerden. Al deze elementen samen vormen een soort financiële val voor ondernemingen met beperkte kasreserves.

De TSL-sector: barometer van de crisis

Het rapport van Allianz Trade benadrukt nadrukkelijk de positie van de sector transport, expeditie en logistiek (TSL) onder de bedrijfstakken die het meest blootstaan aan de faillissementsgolf. Dat zou niemand moeten verbazen die de bijzonderheden van deze sector kent. Transport- en logistieke bedrijven worden gekenmerkt door structureel lage operationele marges, die soms slechts enkele procenten van de omzet bedragen. Onder zulke omstandigheden kan zelfs een relatief kleine kostenstijging of daling van het ordervolume voldoende zijn om de winst weg te vagen en de liquiditeit in gevaar te brengen.

In 2026 hebben TSL-bedrijven tegelijkertijd te maken met verschillende bijzonder ongunstige ontwikkelingen:

• Stijgende brandstofkosten — onder invloed van geopolitieke onzekerheid en destabilisatie van de energiemarkten blijft brandstof de grootste kostenpost voor wegvervoerders, en elke prijsstijging aan de pomp raakt rechtstreeks de winstgevendheid van opdrachten.
• Loondruk — een chronisch tekort aan beroepschauffeurs en magazijnmedewerkers dwingt bedrijven de lonen te verhogen om hun operationele capaciteit überhaupt op peil te houden. Deze uitgave kan niet worden uitgesteld zonder het risico belangrijke medewerkers te verliezen.
• Daling van het vrachtvolume — de vertraging in de auto-, chemische en machine-industrie — traditionele pijlers van de Duitse economie — vertaalt zich direct in minder transportopdrachten. Logistieke bedrijven die hun capaciteit hebben opgebouwd op basis van prognoses van enkele jaren geleden, kampen nu met overcapaciteit en een krimpend klantenbestand.
• Hoge financieringskosten — wagenparken van trekkers en opleggers worden in de TSL-sector grotendeels met krediet of leasing gefinancierd. Door de stijging van de rente neemt de schuldendienst een steeds groter deel van de toch al bescheiden inkomsten in beslag.
• Regeldruk — de invoering van steeds meer milieueisen (waaronder heffingen op CO₂-uitstoot en EURO 7-emissienormen) dwingt bedrijven hun wagenpark tegen hoge kosten te vervangen, wat in een toch al moeilijke tijd extra investeringslasten veroorzaakt.

Door de combinatie van deze factoren staan veel Duitse TSL-bedrijven die de pandemie en de energiecrisis hebben overleefd nu op de rand van insolventie. Een deel probeert zich te redden door te herstructureren — het wagenpark te verkleinen, personeel te ontslaan en verlieslatende routes af te stoten. Waar ook dat niet volstaat, wordt een faillissementsaanvraag ingediend.

Het domino-effect: risico voor Europese partners

Voor Europese bedrijven die samenwerken met de Duitse TSL-sector — als opdrachtgever van transporten, onderaannemer of dienstverlener — heeft deze situatie directe gevolgen. Het faillissement van een vervoerder of logistiek dienstverlener is doorgaans geen geïsoleerde gebeurtenis. Het veroorzaakt een golf van problemen bij tientallen en soms honderden partijen die contracten met hem hadden of als schuldeiser op de lijst van onbetaalde schulden stonden.

Voor bedrijven met onbetaalde facturen voor geleverde diensten of goederen betekent het faillissement van een zakenpartner vaak een maandenlange gerechtelijke procedure en terugbetaling van slechts een fractie van het verschuldigde bedrag — als er al iets wordt terugbetaald. Vanuit het perspectief van debiteurenrisicobeheer is dit een scenario dat moet worden voorkomen, in plaats van achteraf op de gevolgen te reageren.

De experts van EURODEBT.eu adviseren bedrijven die grensoverschrijdend goederen verhandelen met Duitsland om de procedures voor het controleren van de solvabiliteit van zakenpartners onmiddellijk aan te scherpen. Een standaardcontrole in het handelsregister of een oppervlakkige beoordeling van de samenwerkingsgeschiedenis is vandaag het absolute minimum en biedt onvoldoende bescherming. Onder de huidige marktomstandigheden wordt het noodzakelijk om:

• De financiële gezondheid van belangrijke Duitse zakenpartners systematisch te volgen — minimaal eenmaal per kwartaal.
• Vroegsignaleringsindicatoren te analyseren: betalingsachterstanden, wijzigingen in kredietlimieten bij bedrijfsinformatiebureaus, veranderingen in bestuur en eigendomsstructuren.
• Een verzekering voor handelsvorderingen te overwegen of uit te breiden — al is het goed te beseffen dat verzekeraars bij een toenemende faillissementsgolf de voorwaarden kunnen aanscherpen en de premies voor blootstelling aan de Duitse markt kunnen verhogen.
• De aan zakenpartners aangeboden betalingstermijnen te verkorten of vooruitbetalingen in te voeren voor nieuwe en niet-geverifieerde partners.
• Het bestand aan logistieke leveranciers te diversifiëren om afhankelijkheid te voorkomen van één vervoerder die plotseling van de markt kan verdwijnen.

Wanneer komt de omslag? Prognoses voor 2028 en daarna

Allianz Trade laat geen illusies bestaan over de kortetermijnvooruitzichten: gedurende heel 2027 zal het aantal faillissementen in Duitsland dicht bij 25 900 gevallen per jaar blijven. Pas 2028 zou de eerste — zij het bescheiden — tekenen van verbetering moeten brengen. Analisten voorspellen dan een daling van het aantal faillissementen met ongeveer 5%, tot 24 600 gevallen. Er wordt aangenomen dat de stimuleringsmaatregelen van de federale regering tegen die tijd meetbare effecten zullen opleveren en dat de economie geleidelijk weer in staat zal zijn groei te genereren.

Er moet echter nadrukkelijk worden benadrukt dat zelfs het voorspelde niveau van 24 600 faillissementen per jaar historisch hoog zal blijven. Het zal geen terugkeer zijn naar de normaliteit van vóór de crisis, maar slechts een beperkte vermindering van de omvang van het probleem. Het verhoogde risico bij zakendoen met Duitsland zal nog minstens drie tot vier jaar bij ons blijven.

Dat is een lange periode, die van bedrijven geen eenmalige aanpassing van procedures vergt, maar een blijvende verandering in de filosofie van kredietrisicobeheer. Managers die vandaag de signalen uit het rapport van Allianz Trade negeren, kunnen over enkele maanden genoodzaakt zijn vorderingen af te schrijven die met een grondigere controle van zakenpartners hadden kunnen worden beschermd.

Risicoperspectief: wat moeten logistiek managers doen?

Het door Allianz Trade geschetste beeld samenvattend, zijn er enkele belangrijke aanbevelingen voor transport- en logistieke bedrijven en hun handelspartners die op de Europese markt actief zijn:

• Beschouw Duitsland als een markt met verhoogd risico — niet alleen op papier, maar ook in dagelijkse krediet- en contractbesluiten. De due-diligencenormen die worden toegepast op partijen uit landen die als stabiel worden beschouwd, moeten dringend worden herzien.
• Investeer in bedrijfsinformatie — gebruik instrumenten voor financiële monitoring in realtime, zoals rapporten van bedrijfsinformatiebureaus of scoringplatforms voor bedrijven in de TSL-sector. Informatie over problemen bij een zakenpartner die vooraf wordt ontvangen, geeft tijd om te reageren.
• Bouw aan de financiële weerbaarheid van je eigen organisatie — bedrijven met solide liquiditeitsreserves en een gediversifieerd klantenbestand zijn aanzienlijk beter voorbereid om verliezen door insolventie van partners op te vangen.
• Ga in gesprek met je kredietverzekeraar — als je nog geen handelskredietverzekering gebruikt, is het tijd om dat te overwegen. Als je er wel een gebruikt — controleer dan of je kredietlimieten voor Duitse zakenpartners actueel en toereikend zijn in het licht van de nieuwste marktgegevens.
• Versterk relaties met betrouwbare partners — tijdens een marktcrisis is de natuurlijke tendens om zich te concentreren rond partijen met bewezen financiële stabiliteit. Bedrijven die vandaag investeren in transparantie en vertrouwen zullen nieuwe contracten binnenhalen ten koste van bedrijven die van de markt verdwijnen.

Het rapport van Allianz Trade is niet zomaar weer een sombere prognose om op de plank te leggen. Het is een concreet signaal dat de Europese markt voor risicobeheer een fase van verhoogde waakzaamheid ingaat — en dat bedrijven die deze waakzaamheid veronachtzamen daar een hoge prijs voor kunnen betalen. 2026 en 2027 worden een echte test voor de volwassenheid van risicobeheersystemen in het hele Europese transport- en logistieke ecosysteem.